Ortodoncja, ortodonta, aparaty stałe, aparaty ruchome, wady zgryzu

Piękne proste zęby to atut naszego uśmiechu. Korekcja w dążeniu do tej doskonałości to długi proces i często wymaga z naszej strony wytrwałości i cierpliwości.

W Centrum Stomatologicznym Demed oferujemy pełen zakres usług z dziedziny ortodoncji oraz fachową opiekę.

 Podstawą pieknego uśmiechu jest prawidłowy zgryz, czyli takie ustawienie zębów dolnej szczęki względem zębów nieruchomej szczęki górnej aby sie ze soba stykały. Pierwsze zęby trzonowe dolne stykają się z pierwszymi zębami trzonowymi górnymi w ten sposób, że dolny ząb trzonowy jest nieznacznie przesunięty do przodu w stosunku do zęba trzonowego górnego.

Każde inne ustawienie zębów , kiedy występuje odchylenie w ustawieniu dolnej szczęki w stosunku do szczęki górnej uznaje się za wade zgryzu.

 

Wyróżniamy następujace wady zgryzu:

1. Zgryz otwarty -  patologicznie ustawienie zębów górnych i dolnych względem siebie  charakteryzujące się tym, że zęby dolnej szczęki nie schodzą się z zębami szczęki górnej w odcinku środkowym i/lub bocznym. Odległość między nimi może dochodzić nawet do 20 mm. Wyróżnia się zgryz otwarty częściowy, całkowity. Zgryzowi otwartemu często towarzyszy podniebienie gotyckie, które dodatkowo pogarsza wymowę.

 

2. Zgryz głęboki - to patologiczne ustawienie siekaczy górnych i dolnych względem siebie, polegające na tym, że siekacze górne przykrywają więcej 1/3 części siekaczy dolnych, ponieważ zęby trzonowe są za niskie. Zęby mogą nadgryzać dziąsła.

 

3. Tyłozgryz - zgryzu charakteryzująca się cofnięciem w głąb jamy ustnej dolnej szczęki w stosunku do szczęki górnej. Najczęściej może występować z wysunięciem siekaczy (zwane zębami siecznymi, lub czołowymi, ponieważ są położone równolegle do powierzchni czoła – protruzja) oraz z przechyleniem siekaczy (retruzja).

Charakterystyczne cechy jakimi wyróżnia się tyłozgryz to:
- linia żuchwy cofnięta,
- zęby sieczne nie mają ze sobą kontaktu,
- zęby szóstki są ułożone odwrotnie w triadzie (dolne szóstki są cofnięte względem górnych o połowę ich długości). Gdy nie ma tyłozgryzu to dolne szóstki są wysunięte tylko o połowę długości dystalno-mezjalnej (powierzchnia zęba).

4. Przodozgryz - polega na wysunięciu do przodu żuchwy, mającej duże rozmiary, przede wszystkim w kierunku poziomym.

5. Zgryz krzyżowy - zgryz w którym którykolwiek z zębów dolnych jest położony na zewnątrz w stosunku do zębów górnych, prawidłowo wszystkie zęby górne powinny być na zewnątrz dolnych.

 

6. Stłoczenia – zgryz w którym z powodu braku miejsca zęby są obrócone lub położone na zewnątrz lub do wewnątrz w stosunku do innych zębów

 

7. Zęby odseparowane – zgryz w którym z powodu nadmiaru miejsca zęby są tak położone że nie kontaktują ze sobą a między nimi znajdują się widoczne "szpary"


Wszystkie te wady można skorygować za pomącą aparatów ortodontycznych, ale czym jest właściwie APARAT ORTODONTYCZNY I JAKIE SĄ JEGO RODZAJE?

Aparat ortodontyczny służy przywracaniu właściwego, fizjologicznego zwarcia między szczęką a żuchwą, wyrównywaniu i właściwym ustawianiu zębów w łukach zębowych, leczeniu wad zgryzu. Istnieją aparaty ruchome oraz stałe. Stosuje się odpowiednio do wady pacjenta.

 

Aparat ruchomy zaleca się dla dzieci między 4 a 12 rokiem życia, w trakcie wymiany zębów mlecznych na stałe. Zbudowany jest on z akrylowej płytki, klamer i łuków z drutu, dopasowanych do zębów.

 

Aparat stały zaleca się dla młodzieży i dorosłych, do zębów stałych. Pozwala na korygowanie wad znacznie poważniejszych niż aparat ruchomy. Zbudowany jest z zamków i pierścieni, które są mocowane do szkliwa specjalnym klejem. Do nich mocowany jest sprężysty drut, który wywiera na zęby stałą, precyzyjnie określoną siłę. Długość noszenia takiego aparatu uzależniona jest od wady. Wśród aparatów stałych rozróżnia się: aparaty estetyczne (ceramiczne, kryształowe) i aparaty metalowe (tytanowe, niklowe).